Δεν έμαθαν να σέβονται – θα μάθουν να φοβούνται

Την Τετάρτη 20 Απρίλη, οι διοικούντες του Ιδρύματος Ευγενίδου, αποφάσισαν να απολύσουν 5 εργαζόμενους-ες , μεταξύ των οποίων και μια συντρόφισσά μας, χωρίς καμία προειδοποίηση και εντελώς αναίτια.

Η βιασύνη εικάζεται και μάλλον έχει να κάνει με την προσπάθεια των συγκεκριμένων εργαζόμενων να συγκροτήσουν σωματειακή δομή στο χώρο εργασίας τους. Οι συγκεκριμένοι-ες είχαν συμμετάσχει σε απεργιακές κινητοποιήσεις και είχαν υψώσει το ανάστημά τους ενάντια σε απολύσεις που είχαν προηγηθεί.

Οι συνθήκες εργασίας στην περίοδο της μνημονιακής κρίσης έχουν αποκτήσει χαρακτήρα προνομίου. Ο κάθε λογής εργοδότης, με την ανοχή και την στήριξη ΟΛΩΝ των μνημονιακών κυβερνήσεων, αντιμετωπίζει τους εργαζόμενους-ες του ως αναλώσιμο και κατά κύριο λόγο υπηρετικό προσωπικό. Δουλειά χωρίς ωράρια, χωρίς ασφάλιση, χωρίς σταθερότητα, ένα διαρκές άγχος, αβεβαιότητα και καμία δυνατότητα για σχεδιασμούς ζωής. Όλα αυτά για πενιχρούς μισθούς και μάλιστα και με την πίεση να θεωρείται ο εκάστοτε εργαζόμενος-η ως ευεργετημένος-η.

Το συγκεκριμένο ίδρυμα δεν αποτελεί εξαίρεση, παρά τον κοινωφελή, επιστημονικό και εκπαιδευτικό του χαρακτήρα. Οι περισσότεροι-ες είναι ωρομίσθιοι-ες και εργάζονται με τον διαρκή κίνδυνο και φόβο απόλυσης, λόγω των αιφνιδιαστικών απολύσεων των προηγούμενων ετών.

Οι εργαζόμενοι-ες που προσπάθησαν να δράσουν συλλογικά και οργανωμένα απέναντι στον κυνισμό της εργοδοσίας, απολύθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες – ακόμα και τηλεφωνικά (!) όσοι-ες δεν δούλευαν εκείνη την ημέρα- με τρόπο εκδικητικό, σε μια επίδειξη δύναμης από την εργοδοσία προς αυτούς που συνεχίζουν να εργάζονται εκεί, αλλά και προς όσους-ες που πρόκειται να εργαστούν.

Αν πιστεύουν ότι καλλιεργώντας κλίμα τρομοκρατίας και διχασμού ανάμεσα στους εργαζόμενους-ες, θα καταφέρουν να συνεχίζουν το καθεστώς δουλείας χωρίς συνέπειες, αυταπατώνται οικτρά.

Όσο δύσκολες και απάνθρωπες και αν έχουν γίνει οι συνθήκες της καθημερινότητας, η αλληλεγγύη και η μάχη για το δικαίωμα στην εργασία με αξιοπρέπεια σε κάθε μικρό και μεγάλο χώρο εργασίας, θα κερδίσουν.

Απαιτούμε την άμεση ανάκληση των απολύσεων.

Η εκδικητικότητα των αφεντικών, με την ανοχή της κυβέρνησης, δεν μας φοβίζει – μας εξοργίζει.

Οι εργαζόμενοι-ες και η νεολαία πλέον δεν έχουν να χάσουν τίποτα – δεν έχουν τίποτα, εκτός από το μέλλον. Το μέλλον μας ανήκει.

Κάθε τέτοια κίνηση θα αντιμετωπίζεται ως αιτία πολέμου.

Δεν έχουν μάθει να σέβονται – θα μάθουν να φοβούνται.mpez

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s